" ความบังเอิญไม่มีอยู่จริง"
แต่ฉันกับน้องใบใส่เสื้อสีชมพูไปทำบุญเหมือนกันเป๊ะ! เราทั้งสองถือของที่ซื้อมาตรงดิ่งไปวัดอย่างรวดเร็ว จริงๆคือ แดดร้อนเลยเดินไว ฉันรับผิดชอบเรื่อง ซื้อ เสื้อผ้าเด็ก ได้มา 1 ชุด มีเสื้อกับกางเกง ราคา 40 บาท ถูกมากกก ขนมถุงละ 10 บาท หนึ่งถุง ธูปเทียน ดอกไม้ ขอเล่นเด็ก ขวดนมเด็กรวมแล้ว เงินในกระเป๋าเหลือ 20 บาท พอดี!จ้า จากที่มีทั้งหมด 120 บาท ส่วนน้องใบรับผิดชอบ น้ำ 1 ขวด กับ นม 1 กล่อง
พอถึงวัดฉันกับน้องใบก็ช่วยกันจัดแจงสิ่งของ และ บอกหลวงพ่อว่า "จะมาทำบังสกุลเป็นบังสกุลตายให้เด็กคะ" แล้วฉันก็เล่าเรื่องราวต่างๆให้หลวงพ่อฟัง แบบพรั่งพรูๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตั้งแต่ต้นจนจบเล่าเสร็จก็ถอนหายใจเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยหอบ หลวงพ่อก็บอกว่า "เอาตุ๊กตาตัวนั้นมาสิโยม อาตมาจะทำบังสกุลให้" ฉันจึงถวายตุ๊กตาให้หลวงพ่อ
หลวงพ่อก็นำผ้าขาวมาคลุมตุ๊กตา แล้วท่านก็สวด "กุสราธรรมมา............." ในระหว่างนั้นเอง ฉันก็รู้สึกได้ว่า น้องชายคลานมาแล้ว เขาพร้อมรับการอุทิสส่วนกุศลจากฉันและน้องใบแล้ว ดวงตาของตุ๊กตาเหมือนมีรอยยิ้มพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบ ฉันหันไปมองหน้าน้องใบ น้องใบเธอก้มหน้าจรดกับปลายนิ้วมือไม่มองหน้าหลัง สงสัยมาจริงๆ
เมื่อหลวงพ่อสวดจบท่านก็ให้นำของที่ฉันซื้อมานั้น ถวายเป็นสังฆทานและกรวดน้ำอุทิสส่วนกุศลให้น้องชายคลาน ฉันรู้สึกได้ทันทีเลยว่า น้องรับผลบุญนี้แล้ว และได้ไปอยู่ในที่ที่เค้าควรอยู่แล้ว ฉันกับน้องใบมองหน้ากันก็รู้สึกเป็นสุขขึ้นมาทันที หลวงพ่อท่านก็บอกอีกว่า " อย่ากลัวเขาเลย ถ้าเขามาให้แผ่เมตตา เราโชคดีมีบุญได้เห็นผี เราจะได้ทำบุญให้เขาแล้วก็ได้สร้างเสริมบุญบารมีเราด้วย"
"สาธุ " ค่ะ หลวงพ่อ ถ้าน้องมาดีๆไม่คลานมาจะดีกว่านี้มาก หนูจะไม่ไล่เค้าเลยคะ เอ๊ะ! หรือบางทีอาจจะไล่เหมือนเดิมก็ได้ - -' รู้สึกย้อนแย้งในตัวเองนิๆ กลัวหน่อยๆ เมื่อทำทุกอย่างเสร็จแล้ว ฉันกับน้องใบก็นั่งในวัดให้หายเหนื่อยก่อนจะเดินทางกลับ ระหว่างนั้นเอง ฉันก็ชวนน้องใบพูดคุยถึงเรื่องน้องชายคลาน น้องใบก็บอกว่า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น