เด็กน้อยริมระเบียง! ตอนที่ 5

  ถึงเวลาเอาน้องลงมาแล้วววว...................
              น้องไม่ใช่ตุ๊กตาหมี แต่เป็น ตุ๊กตาไดโนเสาร์คะ ขนสีน้ำตาล ตาสีน้ำเงิน ที่เด่นชัดคือ ดวงตา ของตุ๊กตา คล้ายดวงตาน้องมากกกกก เอาลงมาปุ๊ปสัมผัสได้ทันทีปั๊ปว่าเป็น น้องชายคลานแน่นอน ความรู้สึกที่หนักอึ้งนิดๆ ทำให้รู้ว่า " น้องโดนสะกดวิญญาณไว้ในตุ๊กตาคะ!" น่าสงสาร คนทำใจร้ายมากๆ
               พอเอาตุ๊กตาเข้าห้องความรู้สึกยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ คือ เหมือนน้องอยู่ไม่ได้เพราะมีพระอยู่ในห้อง แสดงว่าที่ผ่านมา น้องอยู่ริมระเบียงมาตลอดมาและตลอดมาาาาาา แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่า อ่อ คืนวันแรกที่นอนอยู่  ได้ยินเสียงคนเคาะประตูกลางดึกนิหว่า ที่แรกนึกว่าเจ้าที่เคาะ เพราะเอาไม้กวาดชี้ไปทางเจ้าที่ แต่พอมาคิดดูแล้ว ทางที่ไม้กวาดวางไม่ตรงกับเจ้าที่เท่าไหร่นิ แสดงว่าเป็นน้องแน่นอน
              แล้วที่น้องคลานเข้ามาหาล่ะ? คำตอบคือ ตรงทางออกของประตูที่ติดระเบียงนั้น ฉันตั้งโต๊ะหมู่บูชาพระไว้ต้องนั้นค่า นึกออกไหมคะ ว่าถ้าจะเดินเปิดประตูกระจกที่เป็นบานเลื่อน ต้องเดินผ่านพระ เพื่อออกไปชมวิวที่ระเบียงค่า น้องคงกลัวพระหรือไม่ก็กลัว พี่สาวกับพี่ชายที่คอยดูแลฉัน (จะค่อยๆทยอยเล่าเรื่องราวของท่านทั้งสองทีหลังนะคะ ท่านทั้งสองน่ารักมากๆ ^w^)  น้องเลยต้องคลานเข้ามาจ๋อยๆเพื่อขอความช่วยเหลือนี้เอง

ขอโทษด้วยนะ ที่ไม่เข้าใจ แถมยังสวดไล่อีก วันนี้เข้าใจแล้วจ้า. ( ;_;)