เจ้าที่เจ้าทาง!!!!! (๑)

คุณรู้ไหมว่าพื้นดินทุกที่มีเจ้าของหมด....................

ไม่ว่าจะเป็นบนภูเขา ลำน้ำ ป่าดง พงไพร่ ที่ดินตามบ่้านต่างๆ ที่ทิ้งขยะ ทุกๆที่ ที่เป็นพื้นดิน นอกจากจะมีพระแม่ธรณี ดูแลแล้ว ก็ยังมี เจ้าที่ หรือ เจ้าของที่ แต่ละที่ ดูแล อีกที

พูดให้เข้าใจง่าย ต่อให้เราเป็นเจ้าของที่ซื้อบ้าน ชื่อในโฉดเป็นชื่อของเรา  บ้านเราก็จะมี เจ้าของร่วมอยู่ดี!!!!!!!!!

แต่เจ้าของร่วมที่ว่านี้พิเศษกว่าหน่อย ตรงที่ ไม่มีกายหยาบให้เห็น!!!!!

เจ้าที่ก็คือ เทวดา ชั้น 1 จาตุมหาราชิกา  อดีต ก็เป็นคนมาก่อน  ทำบุญกุศลมาพอควร จึงได้ อุบัติเป็นเทวดา  

คนมีหลายประเภท  เจ้าที่ ก็เช่นกัน  เพราะ ท่านๆเคยเป็นคนมาก่อนนนนนน....

บางบ้าน ก็ว่า  เจ้าที่ดุ!!!!

บางบ้าน ใจดี

บางบ้าน ให้หวยแม่น ประหนึ่งเป็นเพื่อนกับกองสลาก

บางบ้าน ก็ไม่ได้ติดต่อกับคนในบ้าน ต่างคนต่างอยู่ ให้ความรู้สึกว่า มี ก็ เหมือนไม่มี

ที่เป็นแบบนี้ เกิดจาก บุญทำ กรรมแต่ง การกระทำของคนในบ้านที่เคยร่วมสร้างมากับเจ้าที่แต่ละท่าน

เช่น เคยเป็นญาติพี่น้องกันมาก่อน เคยเป็นพ่อแม่ เคยเป็นครูบาอาจารย์ เคยเป็นเพื่อน เคยเป็นเจ้ากรรมนายเวร ฯลฯ

จึงส่งผลให้แต่ละบ้าน มีเจ้าที่ที่ไม่เหมือนกัน  

ละถ้าเจ้าที่จะติดต่อสื่อสารกับคนในบ้าน เพื่อให้รู้ว่าท่านมีตัวตนละ???

๑. เข้าฝัน

๒.จำแลงกาย ???

ใช่ จำแลงกาย??  เคยมีคนกล่าวไว้ว่า (ไม่ใช่ใครที่ไหน อิเนย เนี่ยแหละ!!) บางที่ ท่านก็จำแลง มาเป็น งูให้เห็นนะ สังเกตได้จาก เกร็ดจะวิ้งๆ เลื้อยไว เห็นแปปเดียว  สมัยนั้นเราก็จะตอบกลับไปว่า เมิงแจ้งกู้ภัยเถอะ  เนยตอบว่า 

ไม่ได้หรอก เพราะ เห็นปุ้ปก็หายปั๊ป หาทางที่งูเลื้อยไม่เจอ  ต่างกับ งู ทั่วๆ ไป เยอะ

อืม....ฟัง ดู มีเหตุ มีผล 

ต่อ ตอน ๒

∿∿∿∿∿∿∿∿∿∿∿∿∿∿∿∿∿∿

        

ดาด้าหมาไม่ธรรมดา!!!

      ดาด้าหมาไทยเพศผู้ สีขาวสลับดำ...หมาวัด
จริงๆแล้วไม่ใช่หมาวัดหรอกนะ จริงๆแล้วเป็นหมาที่มีคนเลี้ยง แต่คนเลี้ยงไม่อยากเลี้ยง เพราะดาด้าเป็นหมาที่ชอบไล่กัดไก่ที่เจ้าของเลี้ยง
        เจ้าของเก่าเลยเอาหนังสติกไล่ยิง ดาด้าเลยย้ายตัวเองมาอยู่กับ หลวงตา เหล่าเณรน้อยที่วัด ทุกครั้งที่คุยกับดาด้ารู้สึกได้ว่า " หมาตัวนี้ไม่ธรรมดา!! "

         เหมือนกับว่าเค้าฟังภาษาเรารู้เรื่อง แต่เราฟังภาษาเค้าไม่ออก รู้สึกว่าเสียเปรียบหมายังไงก็ไม่รู้ 😂😂😂😂

ความไม่ธรรมดาของดาด้ามีดังนี้

1.หน้าตาดีนึกว่าตัวเมีย ที่แท้โดนเจ้าของเก่าทำหมัน

2.ชอบกินไก่ย่าง โครงไก่ หมู

3.จำเสียงรถหลวงตา รถขายหมูได้ดี โดยจะไปยืนรอที่หน้าประตูวัด แล้วรถก็จะผ่านมาพอดี

4.นอนๆอยู่ก็สามารถกัดยุงได้😨😨😨😨

5.สู้กับงูก็ได้นะ

6.เลือกกินมากก ข้าวไม่ถูกใจต่อให้หิวแค่ไหนก็ไม่กิน!!!

7.คนทั่วหมู่บ้านรู้จักดาด้า ไปไหนมาไหนก็มีแต่คนเรียก ไอ้ด้า

8.นอนฟังธรรมได้ด้วยนะ ยังกะว่ากำหนดจิตยุบหนอพองหนอเป็น!

9.กระดูกหมูที่ให้ด้ามา ด้าจะยังไม่กินทันที จะเอาไปกลบฝังดินก่อน แล้วค่อยขุดขึ้นมากินทีหลัง

10.ถ้าใครดุ ด่า ว่าร้าย ด้า  ด้าจะหันหลังให้ทันทีและเดินหนีไปนอนไกลๆเลย ประโยคที่เกลียดที่สุดคือ ขี้เรื้อน

11.เป็นดาราเจ้าบทบาท ถือไม้มาใกล้ๆยังไม่ได้ตี กะเอามาขู่ สิ่งที่ได้จากด้าคือ เสียงร้องอันโหยหวนเหมือนโดนตีตาย 😢😢😢😢😢

12.เหตุที่ขู่จะตีคือ ด้าชอบขุดหลุม ขุดจนคนเดินตกหลุมที่มันขุด ล้มบาดเจ็บกันไปหลายคนรวมถึงอิชั้นด้วย เลยถือไม้มาขู่ให้หยุดขุดดิน ผลที่ได้คือ ใช้ได้แค่ชั่วคราว สุดท้ายก็ขุดอยู่ดี😂😂😂

และนี้คือรูปของดาด้า ตัวจริง ไม่ใช่สแตนอิน!!!

เจ้าจันทร์ เจ้านาย (Return)

หลังจากที่ไม่ได้อัพบล็อกมานาน......................................

                วันนี้มีความคืบหน้าของน้องเจ้าจันทร์เจ้านายมาฝากกันค่า  ตั้งแต่วันที่รู้ว่ามีน้องทั้งสองอาศัยอยู่กับเจ้าที่ ฉันก็เริ่มทำบุญอุทิศส่วนกุศลเพื่อให้น้องทั้งสองตนได้ไปเกิด พวกเขาก็ไม่เคยมาหาหรือให้เห็นอีกเลย จนกระทั่งวันหนึ่งน้องเนยผู้มีสัมผัสพิเศษได้แวะเข้ามาทักทายที่ห้องของฉัน
                เนยได้รับรู้ว่าน้องทั้งสองกำลังจะไปเกิดใหม่แล้ว ฉันก็ยิ่งดีกับน้องทั้งสองด้วย วันเวลาเลยผ่านไปประมาณสามถึงสี่ปีได้ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตามสภาพ คนก็ย้ายเข้าย้ายออกหอพักเรื่อยๆ บ้านพักข้างเคียงหอก็เปลี่ยนไปมีสมาชิกใหม่ึ้ขึ้นมา ฉันได้ยินเสียงร้อง อ้อแอ้ของเด็กทุกวัน จนชิน
                แล้ววันหนึ่ง คุณป้าบ้านข้างหอพักก็อุ้มหลานสาวตัวน้อยมาเล่นกับป้าแม่บ้าน ฉันกับแฟนก็เดินผ่านพอดีเพื่อจะเดินไปไหว้ศาลเจ้าที่ เมื่อฉันได้สบตากับเด็กน้อย เธอก็ขยับตัวเพื่อจะคลานมาหาฉัน แต่ถูกคุณป้าอุ้มไว้ก่อนเพราะกลัวหลานน้อยจะได้รับอันตราย ฉันก็ยิ้มทักทายให้กับเด็กน้อย ในความคิดว่า "ไม่เป็นไรจ้า"
               ทันใดนั้นเอง แม่บ้านก็ถามคุณป้าว่า "หลานสาวชื่ออะไร? " คุณป้าก็ตอบกลับมาว่า " น้องจันทร์เจ้าค่า" ฉันกับแฟนได้ยินแว่บแรกก็รู้สึกตกใจปนดีใจว่า "เห้ย! ใช่รึเปล่าน้าาา"  เพราะถ้าใช่ก็ยินดีกับชีวิตใหม่บนโลกใบนี้ด้วยนะจ๊ะ :) :) :)


เจ้านายคงอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้.....

เมนูนี้อยู่หนใด?????

                  หลังจากที่ย้ายมาอยู่ที่พักใหม่ได้ประมาณสองอาทิตย์กว่าๆ ฉันก็เริ่มอยากสำรวจรอบๆว่า แถวที่ฉันอยู่มีอาหารอะไรที่อร่อยๆบ้าง ฉันจึงตัดสินใจเดินสำรวจบริเวณรอบๆที่พักทั้งวัน โดยใช้จมูกเป็นตัวตัดสินว่า ร้านไหนอร่อย จากกลิ่นหอมที่จมูกรับรู้ได้
                  ตลอดทางที่สำรวจ ก็มีร้านขายก๋วยเตี๋ยว แบบเเบ่งลักษณะชัดเจนมาก ร้านไหนขายก๋วยเตี๋ยวเนื้อก็ก๋วยเตี๋ยวเนื้อทั้งร้านอย่าได้ถามหาหมูเชียว ร้านไหนขายก๋วยเตี๋ยวน้ำตกก็ก๋วยเตี๋ยวน้ำตกทั้งร้านอย่าได้ถามหาน้ำใสเชียว ร้านขายขนมก็เยอะ ร้านขายน้ำก็แยะ มีร้านขายลูกชิ้นทอด กล้วยปิ้ง สารพัดมาก จนเดินมาเรื่อยๆ ฉันก็เริ่มหิว จึงเดินเข้าไปในร้านก๋วยจับ สั่งก๋วยจับหมูมากิน ก็นะ เหมือนบุญมีแต่กรรมบัง ร้านที่ได้กลิ่นหอมๆบางทีรสชาติก็อาจไม่ตรงกับกลิ่นเท่าไหร่ แต่ก็ยังดีที่พอกินได้ ไม่ได้อร่อยเวอร์วังอะไรมาก
                  พอกินเสร็จฉันก็เดินซื้อของต่อ เมื่อได้ของครบก็กลับที่พัก ถึงที่พักก็จัดแจงของให้เรียบร้อยทำอะไรต่างๆเสร็จก็เย็นพอดี วันเวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆรู้ตัวอีกทีก็หัวถึงหมอนแล้ว แต่พอหัวถึงหมอนเนี่ยแหละ ก็มีคนมาบอกว่า "แถวนี้มีกระเพาะปลาอร่อยนะ ไม่เชื่อลองหาดู" คนที่มาบอกก็ น่าจะเป็นผู้ชาย ตัวใหญ่ๆดำ เห็นแค่รูปร่าง ไม่เห็นใบหน้าที่ชัดเจน เดาเอาว่าน่าจะเป็นเจ้าที่ ที่ฉันอยู่เนี่ยแหละ
                 ประโยคนั้นยังคงอยู่ในหัวและจำได้ถึงทุกวันนี้ พอเช้าปุ๊ป ฉันก็เดินล่า หากระเพาะปลาทันที เดินจนแล้วจนรอด ก็ไม่เจอก็กระเพาะปลา เจอแต่ แกงเขียวหวานไก่ เอ๊ะ! หรือ เราจะกินมากฝันมาก หรือจะเพ้อเจ้อแต่ของกินจนเก็บเอาไปฝัน แต่ เมนูกระเพาะปลาไม่เคยอยู่ในหัวเลยนะ แล้วที่ฝันคืออะไร หลอน! หรือ จิตใต้สำนึก!
                   แล้ววันนั้นก็ผ่านไป ได้ หนึ่งอาทิตย์  ฉันก็ออกไปซื้อของและหาของกินเหมือนเดิม และลืม เมนูกระเพาะปลาไปแล้ว จนกระทั้งเดินผ่านร้าน ร้านหนึ่ง แล้วหันแว่บไปเจอกับ กระเพาะปลา โอ้วโนว์! กระเพาะปลาจริงๆด้วย ร้านนี้รอบที่แล้ว ฉันเห็นว่าขายแต่แกงเขียวหวานนิ วันนี้ทำไม่มีกระเพาปลา ! จึงตัดสินใจซื้อมาลองชิมดู ปรากฎว่า อร่อยมากกกก! แล้วความฝันที่ฉันจำได้ก็ปรากฎขึ้นทันที นี้เราไม่ได้ฝันมากกินมากสินะ!
                   สรุป คือ ร้านนี้จะทำกับข้าวขายตามใจแม่ค้า นึกอยากจะทำอะไรขายแล้วแต่ใจแม่ค้า เมนูกระเพาะปลาจึงไม่ได้มีทุกวัน อืมมม ดีจริง แม่ค้า อินดี้ แต่กระเพาะปลาไม่ได้มีที่ร้านนี้ร้านเดียวนะ ยังมีอีกร้านที่ขายตอนเย็นอีก ตั้งใจว่าจะไปลองชิมสักหน่อย ว่าจะอร่อยไหม ถ้าอร่อยจะได้ซื้อกินได้บ่อยๆไม่ต้องรอ ร้านแม่ค้าอินดี้ ที่นานๆ นางจะทำขายครั้งนึ่ง.

(ยืมรูป มาจาก อากู๋ นะจ๊ะ)

ปล.มีคนท้วงติงมาว่า! ไม่ใช่เจ้าที่ท่านอยากกินเรอะ อืม! ประเด็นนี้ก็น่าสนใจนะ????

ห้องพักที่ไม่เคยว่าง! ตอนที่ 3

                โชคดีที่ประตูเสื้อผ้าเปิดออกมาแล้วไม่เจอใคร............จากการตื่นในครั้งนั้นทำให้เนยไม่สามารถข่มตาหลับได้อีกเลย รุ่งเช้า เนยได้ส่งข้อความหาฉัน บอกถึงรายละเอียดต่างๆที่พบเจอตั้งแต่เรื่องที่รู้สึกถึงการมีคนอยู่ในห้องและความฝันที่เพิ่งผ่านมา  จากนั้นเนยก็โทรศัพท์ปรึกษาแม่
                แม่ของเนยแนะนำให้เนยนำเหรียญบาทวางไว้บนหัวเตียง แล้วบอกกล่าวเจ้าที่ของห้องพักว่าขอเช่าที่พักเป็นการชั่วคราว เพื่อให้เจ้าที่และวิญญาณได้รับรู้ว่าเราแค่ขอมาอยู่อาศัยเป็นการชั่วคราว ไม่ได้มีเจตนาจะยึดเป็นที่อยู่อาศัยหลัก
                ส่วนฉันแนะนำให้เนย ถวายสังฆทาน แล้วอุทิศบุญไปให้ผู้หญิงตนนั้น เนยจึงทำตามทั้งคำแนะนำของแม่และฉันแล้วได้นัดเจอฉันที่วัดเพื่อไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ผู้หญิงตนนั้น ทันทีที่ฉันได้พบเนย ฉันรู้สึกได้ถึงบรรยากาศหนักอึ้งรอบๆตัวเนยและเห็นผู้หญิงใส่ชุดขาว ผมยาวประบ่า อยู่หลังเนยแว่บๆ เราสองคนจึงรีบเดินเข้าวัดทำบุญแล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้ผู้หญิงตนนั้นทันที
              เมื่อกรวดน้ำเสร็จ เนยบอกว่ารู้สึกโล่งและโปร่งสบายทันที เหมือนผู้หญิงตนนี้ได้รับส่วนบุญแล้ว หลังจากทำบุญเสร็จเรียบร้อย เนยก็เดินทางกลับ คืนนั้นเนยก็ฝันเห็นเธอ มาพูดคุยกับเนยว่า "ขอบคุณนะ ถ้าจะอยู่ที่นี้ก็รักษาความสะอาดด้วย โดยเฉพาะตู้เสื้อผ้า" แล้วผู้หญิงตนนั้นก็หายไป ตั้งแต่นั้นมาเนยก็ไม่เคยเจอผู้หญิงตนนั้นอีกเลย แต่ก็รับรู้ได้ว่าผู้หญิงตนนี้ยังอยู่ไม่ได้ไปไหน
              ถ้าวันไหนเนยว่าง เนยก็จะทำบุญใส่บาตร อุทิศส่วนกุศลไปให้ผู้หญิงตนนี้เสมอ และทุกๆครั้ง ที่กรวดน้ำให้ผู้หญิงตนนี้ก็จะมีเสียงหมาหอนรับเนยตลอดคล้ายกับเสียงขานรับว่า "ขอบคุณ" จนกระทั่งเนยเรียนจบแล้วย้ายออกจากหอพักนั้น ก่อนย้ายเนยก็ได้จุดธูปบอกลาเจ้าที่ ที่หอพักและหญิงสาว คืนนั้นในฝันเนยได้พบกับหญิงสาวตนนั้นอีกครั้ง เธอยิ้มด้วยไมตรีจิตพยักหน้ารับแล้วจากไป ส่วนเนยนั้น พอตื่นขึ้นมาก็เก็บของย้ายออกจากห้องตามปกติและเนยก็ได้กล่าวทิ้งท้ายว่า "ห้องนั้นว่างจากคนแต่ไม่เคยว่างจากเธอ แล้วใครจะเป็นผู้โชคดีคนต่อไปนะ???"

    จบ.