สองวันก่อนหน้านั้น............
" แก อยู่ไหน ? ใกล้ถึงหอฉันรึยัง? จะมาไหมแก จะสามทุ่มแล้ว ในซอยมันเริ่มเปลี่ยวแล้วนะ!" ฉันโทรหาเพื่อนสมัยเรียนมอปลาย ที่กำลังจะมาเที่ยวชมห้องใหม่ อันกว้างใหญ่ และ วิว สวยๆ
" เดินเข้ามาในซอยแล้ว แก! ลงมารอเลยยย "
" โอเค " แล้วฉันก็ลงไปรอรับเพื่อนสาวที่เคาน์เตอร์ทันที ลงมาปุ๊ป ก็เจอเพื่อนกับน้องสาวของเพื่อนทันที ขอเรียกเพื่อนว่า น้องใจ และ น้องสาวของเพื่อนว่า น้องใบ ละกัน
เมื่อถึงห้องพัก สองสาวก็พากันสำรวจห้อง ดูวิว พูดคุยกันจุกจิก เรื่อยๆเปื่อยๆ ลากยาวไปเรื่อยๆจนเกือบจะสี่ทุ่ม
ลั้นลัลลาาาาาาาาาาา เสียงมือถือเพื่อนดังขึ้น!
" อุ้ย แม่โทรมา เงียบนะแก ฉันจะบอกแม่ว่า ฉันอยู่ห้อง แกห้ามส่งเสียงดัง เดี๋ยวยาวววววว" เพื่อนบอกฉัน พร้อมกดรับโทรศัพท์จากแม่
" แม่ ว่าไง.อ่อ....อยู่ห้อง " เพื่อนตอบพร้อมมองหน้าฉัน แหม่ เงียบอยู่แล้วย่ะ ! แต่ เหมือนแม่เพื่อนจะรู้ ว่าน้องใจไม่ได้อยู่ห้องตัวเองงงงงง
" อ่อ จะคุยกับ ใบ หรอ ได้ๆ " แล้ว ใจ ก็ยื่นโทรศัพท์ให้ ใบ ทันที เหมือน คลื่นโทรศัพท์ในห้องจะไม่ดี น้องใบ เลยออกไปคุยกับแม่ที่ระเบียงห้อง
เมื่อเห็นน้องใบไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง ปากฉันมันก็อยากบอก ใบ ว่า เฮ้ย! อย่าออกไป ดึกแล้ว เดี๋ยวแกเห็นว่า ตึก ฝั่งตกข้าม มี............ ผี หรือ เจ้าที่ว่ะ แต่เอาเถอะ เค้าอยู่ฝั่งเค้า เค้าไม่ได้มาฝั่งเรา คงไม่เป็นไร คนอย่างใบเจอผีจนชิน คงทำใจได้ละหว่า! อีกอย่างตะโกนก็ไม่ได้ เพราะ ใจ บอกแม่แล้ว ว่า อยู่ห้องใจ ถ้าได้ยินเสียงฉันล่ะก็ คงจะ ยาวไป ยาวไป แน่ๆ
แล้วใบก็เดินกลุ้มหน้าเข้าห้องมาหลังจากวางสายโทรศัพท์แม่ ใบ ก้มหน้าไม่สบตาฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันนึกในใจได้ทันทีเลยคือ เจอใช่ไหม? แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะ ใบ กลัว ผี. ใช่คะ ใบเป็นคนที่เจอผีได้ถี่ๆเห็นได้เรื่อยๆและที่สำคัญคือ น้องใบกลัวผีเอามากๆ มากจนไม่กล้าหลับ แกน่าจะทำใจให้ชินนะน้องเอ๋ยยยยยย
ด้วยความเป็นคนดีนิดๆรู้สึกสงสารน้องใบหน่อยๆตอนขากลับจึงเดินไปส่งสองพี่น้องหน้าอาพารต์เม้น คือ ในซอยมันยังไม่เปลี่ยวมากนะ แต่กังวลเรื่องที่มีคนมาบอกประวัติในซอยนี้ต่างหาก! (ไว้วันหลังจะเล่าประวัติในซอยให้ฟังนะจ๊ะ)
น้องใบก็ก้มหน้าก้มตาเดินต่อไป ขอโทษนะ พี่บอกไม่ทัน!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น