วันจันทร์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2558

เด็กน้อยริมระเบียง! ตอนที่ 7

       หลังจากที่ได้ยินคำตอบจากน้องใบ ถ้าเป็นคนอื่นคงกลัวแต่สำหรับฉันแล้ว ฉันรู้สึกโกรธน้องนิดๆว่า "ทำไมไม่บอกกันฟระ" น้องก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเสียใจเล็กน้อยว่า "ก็หนูนึกว่าพี่เลี้ยงกุมารนิคะ หนูลองถามพี่ใจดูแล้วนะ ว่าพี่เลี้ยงกุมารรึเปล่า พี่ใจก็บอกว่า สงสัยเลี้ยงมั้ง เห็นพานเต็มไปหมดเลย"

"เงิบ" คำเดียว!!!!!!!!

        ฉันจึงบอกน้องใบว่า "พี่ไม่ได้เลี้ยงจ๊ะ ในพานคือพระเครื่องจ๊ะ !" ถ้าน้องใบเห็นพี่สาวกับพี่ชาย ฉันจะไม่ว่าอะไรสักคำเดียวเลยยย น้องใบก็บอกอีกว่า "หนูว่าจะถามพี่แล้วนะ แต่หนูก็ลืม อีกอย่างหนูกลัวน้องเค้าด้วย" คือยิ่งได้ฟังคำตอบน้องใบมา ยิ่งเงิบรับประทานมากคะ แต่จะโทษน้องใบคนเดียวก็ไม่ถูกสักเท่าไหร่ เพราะวันที่น้องใบมาฉันชวนคุยแต่เรื่องของน้องไม่ได้คุยเรื่องตัวเองเลย แถมสังเกตหน้าก็รู้แล้วว่าน้องเจออะไรมา แต่ก็ลืมถามน้องซะงั้น
       
         นี้ฉันมาถึงจุดที่ฉันสนใจเรืองของคนอื่นมากกว่าเรื่องของตนเองหรือเนี่ยยย ฉันรู้สึกแย่มากๆ แต่มาคิดดูอีกที่นะ ถ้าวันนัั้นน้องใบบอกฉัน บางทีฉันอาจจะเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งก็ได้ เพราะฉันสัมผัสน้องชายคลานได้น้อยมากๆ เนื่องจากน้องชอบแอบ หมอบคลาน ไม่ก็หลบอยู่ในตุ๊กตา พี่คงจะได้สัมผัสอยู่หรอกจ๊ะ!  อีกอย่างมีพี่สาวกับพี่ชายอยู่ในห้องด้วยเด็กน้อยคงกลัวไม่กล้าเลยรอ วัน เวลาและโอกาสที่เหมาะสมเพื่อติดต่อฉัน -_-'

ฉันจึงชวนน้องใบต่อ "อืม วันนี้พี่จะไปทำบุญให้น้องเค้านะ หนูสนใจไหม?"
น้องใบก็ตอบกลับมาว่า "สนค่า หนูมีงานตอนบ่ายโมงนะแต่ไปช้าได้"
ฉันจึงบอกน้องว่า "พี่จะพยายามไม่ให้เกิน บ่ายโมงจ้า"
           
         ฉันกับน้องใบก็ตกลงกันเสร็จสับเรียบร้อยว่าจะไปเจอกันที่ไหนซื้อของอะไรบ้าง น้องใบก็ขอโทรบอกที่ทำงานก่อนว่าวันนี้จะไปช้า ปรากฎว่า ที่ทำงานของน้องใบ วันนี้เค้ายกเลิก น้องใบเลยว่างทั้งวัน และน้องใบก็พูดกับฉันว่าอะไรจะบังเอิญขนาดนี้ ฉันเลยตอบน้องใบกลับไปว่า
"ความบังเอิญไม่มีอยู่จริงจ๊ะ!!!!"
       
           

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น