วันอาทิตย์ที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2558

เด็กน้อยริมระเบียง! ตอนที่ 6

       หลังจากที่ได้นำน้อง(ตุ๊กตา) ลงมาแล้ว ได้นั่งทบทวนเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา ฉันจึงตัดสินใจว่าจะเอาน้องไปไว้กับเพื่อนที่ศาลเจ้าที่ แต่ในขณะที่คิดอยู่นั้นเอง ความคิดอีกอย่างนึงก็เกิดขึ้น "เอ๋? ถ้าเอาน้องไปไว้ที่นั่น น้องก็ยังอยู่ที่นี้ นั้นหมายความ มีความเป็นไปได้มากที่ น้องจะกลับมาหาฉันอีก แน่ๆ และมาอีกเรื่อยๆเพราะเรารู้จักกันแล้วนิ!" 
        งั้นวันพระวันโกนก็ต้องมาอีกสินะ -_-' 
"พี่ๆมาเล่นกันเถอะ มาๆๆๆ" แล้วก็คลานมาหา ยึ่ยยย แค่คิดก็ขนลุกแล้ววววววว อีกอย่าง น้องก็อยู่ที่นี่ไปเรื่อยๆ บุญก็ไม่ได้ ไปไหนก็ไม่ได้ สู้เอาไปไว้ที่วัดและทำบุญให้น้องเค้าดีกว่า น้องจะได้ไปเกิด หลุดพ้นจากบ่วงกรรมตรงนี้ แต่เรื่องนี้ต้องมีคนยืนยันก่อนว่าฉันทำถูกต้อง ฉันจึงโทรศัพท์หาหลวงพ่อที่ฉันเคารพนับถือทันที
        ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้หลวงพ่อฟังแบบพรั่งพรูๆๆๆ ท่านก็ตอบมาแบบช้าๆว่า "อืม เอาไปไว้วัดก็ดีนะ แกจะได้ไม่เหนื่อย " นั่นไง! ฉันว่าแล้ว ถ้าเอาไปไว้ศาลเจ้าที่เรื่องไม่จบแน่ๆ แล้วท่านก็บอกอีกว่า " ทำบังสกุลเป็น บังสกุลตายให้เขานะ"  ฉันจึงตัดสินใจตามคำแนะนำของหลวงพ่อ
          พอวางสายโทรศัพท์เสร็จ ฉันก็เริ่มคำนวณทันทีว่าต้องใช้อะไรในการทำบังสกุลบ้าง นั้นก็คือ เสื้อผ้าเด็ก ขวดนม ขนม นม น้ำ ดอกไม้ ธูป เทียน และอาหารคาวหวาน แต่เวลานี้เป็นเวลา 10.00 น.ซื้อของเวลานี้คงไม่ทันเวลาเพลแน่ๆ ฉันเลยตัดอาหารคาวหวานออก และซื้อของที่เหลือแทน เหลือบดูเงินในกระเป๋า โอ้วววววว มีอยู่ 120 บาท ของทั้งหมดกับเงินแค่นี้น่าจะพอนะ คือ พอดีเป๊ะคะ เอาน่า ไม่พอค่อยกดเพิ่ม
             เมื่อวางแผนทั้งหมดแล้ว ฉันรีบไปอาบน้ำแต่งตัว เตรียมซื้อของ ระหว่าง อาบน้ำนั้น ก็คิดถึงสองพี่น้องใบกับใจทันที  วันนั้นสองสาวมาห้องฉันนิ น้องใบต้องเจออะไรแน่ๆเพราะสีหน้าท่าทางเธอบ่งบอกว่าเจอนิและน่าจะใช่เด็กคนนี้มากกว่าตึกฝั่งตรงข้าม โทรเช็กสักหน่อยดีกว่า เผื่อ น้องว่างจะได้ให้น้องมาช่วยถือของและเป็นเพื่อนพาไปวัด คิดได้แล้วก็โทรหาน้องใบดีกว่า 
"ฮาโหลล ใบ! พี่จะถามอะไรแกหน่อย วันที่แกมาห้องพี่ แกเจออะไรไหม"
"อ่อ คือ zzzzzzzzzzzzzz" สัญญาณคลื่นโทรศัพท์ไม่ดี ขาดๆหายๆ ใบเจอเด็กแน่ๆ แล้วฉันก็วางสายโทรศัพท์แล้วโทรหาใบใหม่
"ฮาโหล ตกลงแกเจออะไรไหม"
ใบก็ตอบกลับมาเนิบๆว่า "อ่อ หนูว์วววว เจอเด็กคะพี่!"

 นั่นไงว่าแล้วววววววววว..........


         

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น