วันพฤหัสบดีที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560

ดาด้าหมาไม่ธรรมดา!!!

      ดาด้าหมาไทยเพศผู้ สีขาวสลับดำ...หมาวัด
จริงๆแล้วไม่ใช่หมาวัดหรอกนะ จริงๆแล้วเป็นหมาที่มีคนเลี้ยง แต่คนเลี้ยงไม่อยากเลี้ยง เพราะดาด้าเป็นหมาที่ชอบไล่กัดไก่ที่เจ้าของเลี้ยง
        เจ้าของเก่าเลยเอาหนังสติกไล่ยิง ดาด้าเลยย้ายตัวเองมาอยู่กับ หลวงตา เหล่าเณรน้อยที่วัด ทุกครั้งที่คุยกับดาด้ารู้สึกได้ว่า " หมาตัวนี้ไม่ธรรมดา!! "

         เหมือนกับว่าเค้าฟังภาษาเรารู้เรื่อง แต่เราฟังภาษาเค้าไม่ออก รู้สึกว่าเสียเปรียบหมายังไงก็ไม่รู้ 😂😂😂😂

ความไม่ธรรมดาของดาด้ามีดังนี้

1.หน้าตาดีนึกว่าตัวเมีย ที่แท้โดนเจ้าของเก่าทำหมัน

2.ชอบกินไก่ย่าง โครงไก่ หมู

3.จำเสียงรถหลวงตา รถขายหมูได้ดี โดยจะไปยืนรอที่หน้าประตูวัด แล้วรถก็จะผ่านมาพอดี

4.นอนๆอยู่ก็สามารถกัดยุงได้😨😨😨😨

5.สู้กับงูก็ได้นะ

6.เลือกกินมากก ข้าวไม่ถูกใจต่อให้หิวแค่ไหนก็ไม่กิน!!!

7.คนทั่วหมู่บ้านรู้จักดาด้า ไปไหนมาไหนก็มีแต่คนเรียก ไอ้ด้า

8.นอนฟังธรรมได้ด้วยนะ ยังกะว่ากำหนดจิตยุบหนอพองหนอเป็น!

9.กระดูกหมูที่ให้ด้ามา ด้าจะยังไม่กินทันที จะเอาไปกลบฝังดินก่อน แล้วค่อยขุดขึ้นมากินทีหลัง

10.ถ้าใครดุ ด่า ว่าร้าย ด้า  ด้าจะหันหลังให้ทันทีและเดินหนีไปนอนไกลๆเลย ประโยคที่เกลียดที่สุดคือ ขี้เรื้อน

11.เป็นดาราเจ้าบทบาท ถือไม้มาใกล้ๆยังไม่ได้ตี กะเอามาขู่ สิ่งที่ได้จากด้าคือ เสียงร้องอันโหยหวนเหมือนโดนตีตาย 😢😢😢😢😢

12.เหตุที่ขู่จะตีคือ ด้าชอบขุดหลุม ขุดจนคนเดินตกหลุมที่มันขุด ล้มบาดเจ็บกันไปหลายคนรวมถึงอิชั้นด้วย เลยถือไม้มาขู่ให้หยุดขุดดิน ผลที่ได้คือ ใช้ได้แค่ชั่วคราว สุดท้ายก็ขุดอยู่ดี😂😂😂


และนี้คือรูปของดาด้า ตัวจริง ไม่ใช่สแตนอิน!!!

วันพุธที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560

เจ้าจันทร์ เจ้านาย (Return)

หลังจากที่ไม่ได้อัพบล็อกมานาน......................................

                วันนี้มีความคืบหน้าของน้องเจ้าจันทร์เจ้านายมาฝากกันค่า  ตั้งแต่วันที่รู้ว่ามีน้องทั้งสองอาศัยอยู่กับเจ้าที่ ฉันก็เริ่มทำบุญอุทิศส่วนกุศลเพื่อให้น้องทั้งสองตนได้ไปเกิด พวกเขาก็ไม่เคยมาหาหรือให้เห็นอีกเลย จนกระทั่งวันหนึ่งน้องเนยผู้มีสัมผัสพิเศษได้แวะเข้ามาทักทายที่ห้องของฉัน
                เนยได้รับรู้ว่าน้องทั้งสองกำลังจะไปเกิดใหม่แล้ว ฉันก็ยิ่งดีกับน้องทั้งสองด้วย วันเวลาเลยผ่านไปประมาณสามถึงสี่ปีได้ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตามสภาพ คนก็ย้ายเข้าย้ายออกหอพักเรื่อยๆ บ้านพักข้างเคียงหอก็เปลี่ยนไปมีสมาชิกใหม่ึ้ขึ้นมา ฉันได้ยินเสียงร้อง อ้อแอ้ของเด็กทุกวัน จนชิน
                แล้ววันหนึ่ง คุณป้าบ้านข้างหอพักก็อุ้มหลานสาวตัวน้อยมาเล่นกับป้าแม่บ้าน ฉันกับแฟนก็เดินผ่านพอดีเพื่อจะเดินไปไหว้ศาลเจ้าที่ เมื่อฉันได้สบตากับเด็กน้อย เธอก็ขยับตัวเพื่อจะคลานมาหาฉัน แต่ถูกคุณป้าอุ้มไว้ก่อนเพราะกลัวหลานน้อยจะได้รับอันตราย ฉันก็ยิ้มทักทายให้กับเด็กน้อย ในความคิดว่า "ไม่เป็นไรจ้า"
               ทันใดนั้นเอง แม่บ้านก็ถามคุณป้าว่า "หลานสาวชื่ออะไร? " คุณป้าก็ตอบกลับมาว่า " น้องจันทร์เจ้าค่า" ฉันกับแฟนได้ยินแว่บแรกก็รู้สึกตกใจปนดีใจว่า "เห้ย! ใช่รึเปล่าน้าาา"  เพราะถ้าใช่ก็ยินดีกับชีวิตใหม่บนโลกใบนี้ด้วยนะจ๊ะ :) :) :)


เจ้านายคงอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้.....