เย็นวันนั้นในขณะที่เนยกำลังจัดของอยู่ เนยก็รู้สึกถึงการมีตัวตนของใครอีกคนในห้อง เนยพยายามมองรอบๆห้องว่ามีใครรึเปล่า รวมถึงเดินไปส่องหน้าต่าง เดินไปดูหน้าประตู แต่ก็ไม่พบกับใคร เนยจึงกลับมาจัดของในห้องเสร็จเรียบร้อย แล้วไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวเข้านอน
ก่อนนอนเนยก็สวดมนต์ไหว้พระตามปกติ สวดมนต์เสร็จก็ขึ้นไปนอนบนเตียงที่ทางหอพักจัดไว้ให้ เนยบอกว่า "คานกับเตียงอยู่เฉียงกันนิดเดียว!" พอเนยหลับตาลงกำลังจะหลับ เนยก็ได้ยินเสียงคนเดินในห้อง เนยจึงลุกขึ้นมาดูว่ามีใครแอบเข้ามาในห้องรึเปล่า เมื่อลุกจากเตียงขึ้นมาดูก็พบว่า "ว่างเปล่า! ไม่พบใคร ไม่มีแม้กระทั่งเสียงเดิน" เนยคิดว่าเป็นเสียงของคนที่เดินผ่านหน้าประตูห้อง จึงไม่ได้สนใจอะไรมากแล้วกลับนอนต่อตามเดิม
ช่วงที่เนยกำลังจะหลับตานอน สายตาเนยก็มองไปยังตู้เสื้อผ้าที่อยู่ปลายเตียง เนยมองแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ด้วยความเหนื่อยล้ามาทั้งวันจากการขนของ เนยจึงหลับลงไปในที่สุด และแล้วเนยก็ฝันเห็น ผู้หญิงผมยาวประบา ใส่ชุดขาว เดินออกมาจากตู้เสื้อผ้า หญิงสาวมองเนยด้วยสายตาที่ไม่พอใจ แล้วพูดขึ้นว่า "มาอยู่ที่นี้แล้ว ไม่คิดจะขออนุญาตกันหน่อยหรอ!" แล้วผู้หญิงตนนี้ก็แสดงภาพให้เนยจากปัจจุบันย้อนไปอดีต
เนยเห็นพื้นที่ปัจจุบันนั้นได้กลายเป็นทุ่งนา ทุ่งหญ้า และเห็นบ้านหลังหนึ่งตั้งอยู่กลางทุ่งนา บ้านหลังนั้นกำลังมีงานเลี้ยงฉลองกันอยู่ เนยจึงเดินเข้าไปดูในบ้านก็พบหญิงสาวที่ออกมาจากตู้เสื้อผ้า นั่งอยู่ในบ้าน กำลังพูดคุยกับชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ เนยมองดูรอบๆบ้าน จึงรู้ว่า บ้านหลังนี้กำลังจัดงานแต่งงานให้กับคู่บ่าวสาวและเจ้าสาวที่เนยเห็นนั้นคือ หญิงสาวที่ออกมาจากตู้เสื้อผ้า!
บรรยายภายในบ้านกำลังอบอวลไปด้วยความสุข ขณะนั้นเอง เนยก็เห็น ผู้ชายคนหนึ่งเดินถือปืนเข้ามาในงานแต่งแล้วเล็งปืนไปที่เจ้าสาวของงาน ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนดังขึ้นกลางงาน เจ้าสาวลุ้มลงและจากโลกนี้ไปทันที ทุกคนในงานรีบเข้ามาห้อมล้อมเจ้าสาว เสียงรถพยาบาล รถตำรวจ ดังสนั่นไปทั่วพื้นที่ แล้วเนยก็สะดุ้งตื่นด้วยความเหนื่อยล้า สายตาของเนยจ้องมองไปที่ตู้เสื้อผ้า ทันใดนั้นเองประตูตู้เสื้อผ้าก็เปิดออกเองอัตโนมัติโดยไม่มีใครเดินไปเปิดเองแม้แต่น้อย.
ก่อนนอนเนยก็สวดมนต์ไหว้พระตามปกติ สวดมนต์เสร็จก็ขึ้นไปนอนบนเตียงที่ทางหอพักจัดไว้ให้ เนยบอกว่า "คานกับเตียงอยู่เฉียงกันนิดเดียว!" พอเนยหลับตาลงกำลังจะหลับ เนยก็ได้ยินเสียงคนเดินในห้อง เนยจึงลุกขึ้นมาดูว่ามีใครแอบเข้ามาในห้องรึเปล่า เมื่อลุกจากเตียงขึ้นมาดูก็พบว่า "ว่างเปล่า! ไม่พบใคร ไม่มีแม้กระทั่งเสียงเดิน" เนยคิดว่าเป็นเสียงของคนที่เดินผ่านหน้าประตูห้อง จึงไม่ได้สนใจอะไรมากแล้วกลับนอนต่อตามเดิม
ช่วงที่เนยกำลังจะหลับตานอน สายตาเนยก็มองไปยังตู้เสื้อผ้าที่อยู่ปลายเตียง เนยมองแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ด้วยความเหนื่อยล้ามาทั้งวันจากการขนของ เนยจึงหลับลงไปในที่สุด และแล้วเนยก็ฝันเห็น ผู้หญิงผมยาวประบา ใส่ชุดขาว เดินออกมาจากตู้เสื้อผ้า หญิงสาวมองเนยด้วยสายตาที่ไม่พอใจ แล้วพูดขึ้นว่า "มาอยู่ที่นี้แล้ว ไม่คิดจะขออนุญาตกันหน่อยหรอ!" แล้วผู้หญิงตนนี้ก็แสดงภาพให้เนยจากปัจจุบันย้อนไปอดีต
เนยเห็นพื้นที่ปัจจุบันนั้นได้กลายเป็นทุ่งนา ทุ่งหญ้า และเห็นบ้านหลังหนึ่งตั้งอยู่กลางทุ่งนา บ้านหลังนั้นกำลังมีงานเลี้ยงฉลองกันอยู่ เนยจึงเดินเข้าไปดูในบ้านก็พบหญิงสาวที่ออกมาจากตู้เสื้อผ้า นั่งอยู่ในบ้าน กำลังพูดคุยกับชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ เนยมองดูรอบๆบ้าน จึงรู้ว่า บ้านหลังนี้กำลังจัดงานแต่งงานให้กับคู่บ่าวสาวและเจ้าสาวที่เนยเห็นนั้นคือ หญิงสาวที่ออกมาจากตู้เสื้อผ้า!
บรรยายภายในบ้านกำลังอบอวลไปด้วยความสุข ขณะนั้นเอง เนยก็เห็น ผู้ชายคนหนึ่งเดินถือปืนเข้ามาในงานแต่งแล้วเล็งปืนไปที่เจ้าสาวของงาน ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนดังขึ้นกลางงาน เจ้าสาวลุ้มลงและจากโลกนี้ไปทันที ทุกคนในงานรีบเข้ามาห้อมล้อมเจ้าสาว เสียงรถพยาบาล รถตำรวจ ดังสนั่นไปทั่วพื้นที่ แล้วเนยก็สะดุ้งตื่นด้วยความเหนื่อยล้า สายตาของเนยจ้องมองไปที่ตู้เสื้อผ้า ทันใดนั้นเองประตูตู้เสื้อผ้าก็เปิดออกเองอัตโนมัติโดยไม่มีใครเดินไปเปิดเองแม้แต่น้อย.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น